شب است ... سکوت و ... سایه هایی که نه در امتداد خورشید ...
که به یمن سوسوی لرزان چراغ های زرد و سفید شب شکل گرفته اند ...
همه جا خلوت ... بی رهگذر ... بی گذر ... بی انتها ... به نهایت بی نهایت ...
چهره ها ... در نور روشن و خندان ...
و کمی آن سوتر از دست های سفید و نوازشگر نور ... سیاه و بی حالت ...
اما ... ستاره ها و ماه هستند ... فراوان و بی انتظار ...
بی اندکی شک در یاری در راه ماندگان ...
زیر نورشان ... تا بی نهایت ... تا فردا ... خواهم رفت ...
... ... ... ...
... دلم برای یک مسافرت شبانه تنگ شده است ...