بخوان ...
دوباره بخوان ...
مرا دوباره بخوان ...
من تو را ... فقط تو را ... دارم ...
مگر نمی دانی ؟...
...
خوانده ای ...
دوباره خوانده ای ...
مرا دوباره خوانده ای ...
این بار آن قدر بلند که همه شنیدند ...
می دانم ...
...
می آیم ...
دیدار نزدیک است ...
آه ... چه کشنده انتظاریست ...
دیگر رهایم نکن ...
"این گریه بی بهانه از توست" ...
+
نوشته شده در شنبه هشتم تیر 1387ساعت 7:43 توسط پیروز
|
